De vergelijking tussen wonen en vastgoed op Sicilië en in Toscane is er een die steeds meer buitenlandse kopers serieus maken, en de uitkomst verrast vaak. Toscane is de standaard Italiaanse droom: de stenen boerderij met cipressen, het uitzicht over glooiende heuvels, Chianti in de avond. Het is een krachtig beeld, en het is niet oneerlijk. Toscane is echt prachtig, het eten en de wijn zijn buitengewoon en de levenskwaliteit die je er kunt hebben, is echt.
Het probleem is de prijs, en niet alleen de huizenprijs. De prijs is al ontdekt. Toscane is het best gedocumenteerde, meest gefotografeerde en meest beschreven plattelandslandschap van Europa. Die zichtbaarheid heeft een prijs, en die zie je in elke categorie terug: de kosten van een huis kopen, de kosten van levensonderhoud, de huurmarkt, de drukte in de zomer en het karakter van dorpen die nu van toeristengeld afhankelijk zijn om te kunnen functioneren.
Sicilië is iets heel anders. Het is het grootste eiland van de Middellandse Zee, het heeft een historische en culturele diepgang die zich met elke plek in Italië kan meten, en het heeft een eetcultuur waarvan veel mensen die zich door beide regio’s heen hebben gegeten zullen zeggen dat die minstens gelijkwaardig is aan die van Toscane. Wat het niet heeft, is het prijskaartje van Toscane, of de drukte van Toscane, of het gevoel van een bestemming die door tientallen jaren internationale aandacht flink is uitgesleten.
Ik koos voor West-Sicilië in plaats van Toscane, en dat was geen moeilijke beslissing toen ik de vergelijking eenmaal goed had gemaakt. In dit artikel wil ik elke categorie eerlijk doorlopen, zodat iedereen met een Italiaanse woondroom de informatie heeft om te beslissen of Toscane echt het juiste antwoord is, of dat de droom beter gediend is met een eiland dat de meeste mensen nog aan het ontdekken zijn.
Huizenprijzen op Sicilië en in Toscane: wat je echt krijgt voor je geld
Het kernfeit in elke vergelijking tussen vastgoed op Sicilië en in Toscane is dat een boerderij met echt karakter in het beste deel van Toscane drie tot vijf keer zoveel kost als een vergelijkbaar huis in West-Sicilië. Dat verschil wordt in de vastgoedpers al een tijd erkend, maar het is de moeite waard om het in detail te bekijken, omdat het elk ander aspect van de vergelijking bepaalt.
In het klassieke Toscane (de Chianti-streek tussen Florence en Siena, de Val d'Orcia rond Montalcino en Pienza, de omgeving van Cortona en Montepulciano) begint een gerestaureerde stenen boerderij met een paar hectare grond en een zwembad bij ongeveer € 600.000 voor iets bescheidens en loopt het op tot ruim boven € 2.000.000 voor alles met serieus uitzicht en een hoogwaardige afwerking. Zelfs woningen die volledig gerestaureerd moeten worden, beginnen in die toplocaties nu bij € 200.000 tot € 400.000 voor ruïnes of ongerestaureerde gebouwen. Vooral de golf van belangstelling van Amerikaanse kopers na corona dreef de prijzen tussen 2020 en 2023 sterk op, en die zijn sindsdien niet gecorrigeerd.
Buiten de toplocaties, in streken als de Maremma, de Lunigiana of de Garfagnana, biedt Toscane wel goedkopere opties. Een bewoonbaar landhuis in de Maremma vind je misschien voor € 120.000 tot € 250.000. Deze streken zijn echt mooi en minder druk dan Chianti of de Val d'Orcia, maar ze leveren een deel in van het landschappelijke prestige dat de Toscaanse meerprijs drijft, en ze zijn nog altijd aanzienlijk duurder dan vergelijkbare woningen op Sicilië.
In West-Sicilië is hetzelfde basistype woning (een stenen boerderij of masseria met grond, oudere bouw, karakter en potentieel) in projectstaat doorgaans te krijgen voor € 50.000 tot € 150.000, en voor € 200.000 tot € 350.000 als het deels of volledig tot een goed niveau is gerestaureerd. Woningen die in Chianti voor € 800.000 zouden verkopen, zijn in de provincies Trapani en Agrigento te krijgen voor € 150.000 tot € 250.000. De grond is vaak groter, de bouwkwaliteit van de oorspronkelijke constructie is vaak vergelijkbaar (Siciliaanse bouw in zandsteen en tufsteen is uitstekend) en het potentieel voor uitzicht over de Straat van Sicilië of de bergen in het binnenland is buitengewoon.
Het kapitaal dat vrijkomt door voor Sicilië te kiezen in plaats van Toscane, is in praktische zin aanzienlijk. Een koper die in Toscane met moeite een ongerestaureerde ruïne voor € 250.000 kan betalen, zonder iets over te houden voor de renovatie, kan op Sicilië een groter project kopen voor € 80.000 en € 120.000 tot € 150.000 uitgeven om het tot een hoog niveau te restaureren. Als het volledige plaatje eenmaal is getekend, valt de rekensom zelden in het voordeel van Toscane uit.
Onroerendgoedbelasting en aankoopkosten zijn in beide regio’s grotendeels gelijk, omdat ze door Italiaanse nationale wetgeving worden bepaald en niet regionaal verschillen. De 2% of 9% IMU bij aankoop (hoofdverblijf tegenover tweede woning), notariskosten, makelaarskosten en de kosten van een geometra zijn vergelijkbaar. Het verschil zit volledig in de aankoopprijs zelf.
Wat kopen op Sicilië echt kost, lees je in de werkelijke kosten van een huis kopen op Sicilië, en het hele aankoopproces in de complete gids voor een huis kopen op Sicilië.
Klimaat: waarom het verschil in de winter zwaarder weegt dan mensen denken
Het klimaat is waar Sicilië zijn duidelijkste structurele voordeel ten opzichte van Toscane heeft, en dat is het sterkst in de winter.
Toscane wordt vaak omschreven als een gebied met een mediterraan klimaat, en in de zomer klopt dat grotendeels. Juli en augustus in Siena of Florence zijn warm en droog, doorgaans tussen 28 en 35 graden Celsius, met een hogere luchtvochtigheid dan op Sicilië, maar goed te doen. Het Toscaanse platteland is in juni en september echt prachtig. De klassieke Toscaanse kalender, de klaprozenvelden in mei, de oogst in oktober, het truffelseizoen in de herfst, is echt en de moeite waard om mee te maken.
Maar Toscane heeft echte Italiaanse winters, en dat overvalt veel kopers. In januari ligt de temperatuur in de Chianti-streek, op 300 tot 500 meter hoogte, overdag gemiddeld tussen 2 en 7 graden Celsius, en ’s nachts zakt die regelmatig onder nul. Vorst en af en toe sneeuw zijn normaal, vooral op hoger gelegen grond. De Val d'Orcia is in februari koud, grijs en vrijwel leeg van bezoekers. Woningen die zijn gekocht voor de droom van Toscaanse zomers, brengen vaak vier maanden per jaar door in omstandigheden die warmer zijn dan in Schotland, maar niet zo veel warmer als kopers hadden verwacht.
Stenen boerderijen in Toscane hebben dezelfde verwarmingsuitdaging als stenen gebouwen op Sicilië: de thermische massa van oude muren houdt de kou vast, en woningen zonder moderne isolatie en verwarming zijn in de winter echt lastig comfortabel te houden. In Toscane is het buiten echter ook koud. Op Sicilië is het op een januaridag in Mazara del Vallo buiten 12 tot 16 graden Celsius, wat betekent dat het, ook al is een oud stenen gebouw binnen koel, buiten niet voelt als een Noord-Europese winter.
De seizoensgebonden klimaatgegevens van Sicilië, beschikbaar bij ARPA Sicilia, bevestigen wat elke langdurige bewoner van de westkust je zal vertellen: de winters op het eiland zijn naar elke maatstaf mild, behalve diep in het binnenland. In kustgebieden vriest het zelden. De regen valt vooral tussen oktober en april, maar tussen de buien door is het licht buitengewoon en voelen de temperaturen lenteachtig aan. Voor iedereen die van plan is zijn woning langere perioden te gebruiken en niet alleen in de zomer, maakt dit enorm veel uit.
De zomer op Sicilië is heter dan in Toscane: in juli en augustus loopt het in het Siciliaanse binnenland regelmatig op tot 38 tot 42 graden Celsius, en de sirocco uit Noord-Afrika kan de temperatuur nog verder opdrijven. De Toscaanse hoogzomer is aangenamer voor mensen die slecht tegen extreme hitte kunnen. Maar over het hele jaar valt de vergelijking sterk in het voordeel van Sicilië uit voor iedereen die warmte waardeert in de koudere maanden of die van plan is er ook buiten de periode van juni tot september te zijn.
Infrastructuur en voorzieningen
Dit is de categorie waarin Toscane een echt structureel voordeel heeft ten opzichte van Sicilië, en het is beter daar eerlijk over te zijn dan het te bagatelliseren.
Toscane heeft de infrastructuur van een van de meest bezochte en economisch meest ontwikkelde regio’s van Italië. Florence is een van de grote Europese steden: een belangrijk ziekenhuiscentrum, een universiteitsstad, de thuisbasis van verschillende internationale scholen en een spoor- en wegknooppunt dat de regio efficiënt met de rest van Italië verbindt. Op het Toscaanse platteland is het wegennet uitstekend, de autostrada dekt de belangrijkste corridors goed af en superstrade verbinden zelfs kleinere plaatsen snel. De internetverbinding is in de meeste landelijke gebieden betrouwbaar, dankzij de breedbandprogramma’s voor het platteland die sinds halverwege de jaren 2010 lopen.
De gezondheidszorg in Toscane behoort tot de beste van Italië, dat op de meeste punten zelf al boven het Europese gemiddelde scoort. De grote ziekenhuisnetwerken in Florence en Siena bedienen een verspreide bevolking met goede bereikbaarheid, en de particuliere zorg is goed ontwikkeld. Veel artsen spreken Engels vanwege de grote internationale gemeenschap.
Engelstalige dienstverlening van allerlei soort (makelaars, advocaten, accountants, architecten, projectmanagers) is in Toscane goed ingeburgerd, vooral rond Chianti en de belangrijkste expatkringen. Dat maakt het koopproces en het je vestigen toegankelijker voor internationale kopers die nog geen vloeiend Italiaans spreken.
De infrastructuur op Sicilië wordt beter, maar blijft ongelijk. De snelweg tussen Palermo en Trapani is goed, en het ziekenhuisnetwerk van Palermo is een serieus regionaal medisch centrum. De luchthaven van Palermo heeft verbindingen met grote Europese knooppunten, en de luchthaven Vincenzo Florio van Trapani heeft rechtstreekse verbindingen met verschillende Britse luchthavens, wat in de praktijk telt voor iedereen die zijn tijd tussen landen verdeelt. De luchthaven Fontanarossa van Catania bedient de oostkant van het eiland goed.
De kwaliteit van de plattelandswegen in delen van West-Sicilië wisselt, snel internet kwam in afgelegen gebieden later dan in Toscane, en Engelstalige professionele dienstverlening rond het kopen van vastgoed groeit wel, maar zit niet op het niveau van de gevestigde Toscaanse markt. Een betrouwbare geometra en goed juridisch advies vinden dat je zonder fulltime tolk kunt volgen, lukt op Sicilië prima, maar vraagt meer lokaal voorwerk dan hetzelfde proces in Toscane.
Over de vastgoeddiensten in West-Sicilië kan ik je direct meer vertellen als je je weg in het proces probeert te vinden, en de contactpagina is de beste plek om dat gesprek te beginnen.
Eetcultuur: twee heel verschillende uitingen van de Italiaanse keuken
Zowel Toscane als Sicilië heeft een eetcultuur die tot de beste van Italië behoort, en dat zegt wat in een land waar de discussie over eten op regionaal niveau serieus wordt gevoerd. Het zijn echt verschillende uitingen van de Italiaanse keuken, en de vergelijking is eigenlijk geen wedstrijd.
De Toscaanse keuken is gebouwd op wat het land voortbrengt: het is de keuken van een regio met uitstekend rundvee, wild zwijn, witte bonen, donkere bladgroenten, witte truffels rond San Miniato en overal paddenstoelen in de herfst. De bistecca alla Fiorentina, op hout gegrild tot een vaste dikte en roze gegeten, is misschien wel het meest iconische afzonderlijke gerecht van Italië. Ribollita, de soep van brood en bonen die iets buitengewoons wordt als je hem goed maakt met de juiste cavolo nero, is een armeluisgerecht dat een genotsgerecht is geworden. Pecorino di Pienza, vleeswaren van over de regionale grenzen heen, lardo uit Colonnata: Toscane is de keuken van een grotendeels door land omsloten agrarisch hart, met middeleeuwse tradities die opmerkelijk intact tot nu toe zijn overgeleverd.
De Toscaanse wijn vormt de basis van dit alles. Chianti Classico, Brunello di Montalcino en Vino Nobile di Montepulciano zijn drie van de meest gevierde herkomstbenamingen van Italië, en de infrastructuur voor wijntoerisme eromheen is uitgebreid. De kwaliteit bij de serieuze producenten is uitzonderlijk en de reputatie is wereldwijd.
De Siciliaanse keuken is gevormd door tweeduizend jaar culturele gelaagdheid die Toscane gewoon niet heeft. De Arabische invloed op de keuken is diep: zoetzure combinaties, gedroogd fruit en noten in hartige gerechten, de couscous van Trapani, gemaakt met vis en qua textuur en smaak heel anders dan alles uit Noord-Afrika, en het gebruik van specerijen die subtiel anders aanvoelen dan de op kruiden gerichte keuken van het Italiaanse vasteland. De Normandische en Spaanse lagen voegden er nog meer complexiteit aan toe. Het resultaat is een keuken die in veel opzichten lichter is dan de Toscaanse, gevarieerder in haar invloeden en wezenlijk dichter bij de zee.
De Siciliaanse streetfoodcultuur is uitzonderlijk: arancini in hun vele regionale varianten, panelle (kikkererwtenbeignets) uit Palermo, sfincione, pane con la milza van de markten van Palermo, en een buitengewone traditie van gebak en zoetigheden met cannoli, cassata en granita met brioche als ontbijt, waardoor je gaat vermoeden dat de rest van Italië de eerste maaltijd van de dag misschien verkeerd heeft begrepen. Vooral de vis en zeevruchten van West-Sicilië zijn opmerkelijk: tonijn uit Mazara del Vallo, zwaardvis uit de zeestraat, verse sardines alla beccafico, bottarga geraspt over spaghetti. Staat vis centraal in hoe je wilt eten, dan is Sicilië waarschijnlijk de betere keuken.
Siciliaanse wijn heeft de afgelopen twintig jaar flink aan internationale erkenning gewonnen. Nero d'Avola wordt nu algemeen gezien als een van de grote rode druivenrassen van Italië. De wijnen van de Etna, rosso en bianco, hebben serieuze aandacht van critici gekregen. De wijnen blijven goedkoper dan de beste Toscaanse tegenhangers van vergelijkbare kwaliteit, wat betekent dat je in het dagelijks leven heel goed kunt drinken voor een redelijke prijs. ISTAT-gegevens over de Italiaanse landbouwproductie bevestigen het belang van Siciliaanse wijn, olijfolie en voedselproductie voor de nationale economie, een positie die de afgelopen jaren gestaag sterker is geworden.
Geen van beide regio’s is een verkeerde keuze als culinaire bestemming. Het zijn verschillende genoegens. De vraag is of je je aangetrokken voelt tot de specifieke Toscaanse traditie of tot Italiaans eten en Italiaanse cultuur in bredere zin, en in dat laatste geval verdient de Siciliaanse versie evenveel aandacht.
Renoveren in Toscane en op Sicilië: context, kosten en realistische doorlooptijden
De kans om te renoveren trekt veel kopers naar beide regio’s, en de vergelijking is hier leerzaam, zowel wat de kosten betreft als wat het proces in de praktijk inhoudt.
In Toscane is de restauratie van oude landelijke woningen een gevestigde markt met een ontwikkelde ondersteunende infrastructuur. In de Chianti-streek zijn er Engelstalige architecten en projectmanagers die internationale kopers de afgelopen veertig jaar hebben geholpen boerderijen te restaureren. Het proces is beter gedocumenteerd, beter voorzien en toegankelijker voor kopers die nog geen vloeiend Italiaans spreken. De renovatiekosten per vierkante meter voor kwaliteitswerk liggen in Toscane hoger dan op Sicilië, vanwege hogere arbeidskosten en de dure materialen die de Soprintendenza (de Italiaanse instantie voor cultureel erfgoed) kan eisen voor historische panden in beschermde landschapszones.
De eisen rond ruimtelijke ordening en erfgoed zijn in Toscane streng, en om begrijpelijke redenen: de Val d'Orcia is UNESCO-werelderfgoed, en het landschap van Chianti is op regionaal niveau beschermd. De Regione Toscana hanteert gedetailleerde kaders die het uiterlijk van landelijke gebouwen regelen, de gebruikte materialen en in sommige gevallen de toegestane wijzigingen. Moderne uitbreidingen op zichtbare plekken in het landschap worden meestal geweigerd. Zonnepanelen op historische daken zijn vaak omstreden. De esthetische controles zijn streng, wat het landschap beschermt maar bij elk project complexiteit en kosten toevoegt.
Sicilië heeft vergelijkbare bescherming onder Italiaanse nationale wetgeving, en de Soprintendenza heeft op Sicilië hetzelfde gezag over historische gebouwen als in Toscane. Het verschil is dat de infrastructuur om je door die eisen heen te loodsen voor Engelstalige kopers op Sicilië minder ontwikkeld is, wat betekent dat je meer afhankelijk bent van lokale professionele contacten die de specifieke eisen van de Soprintendenza-kantoren in Trapani of Agrigento kennen. De renovatietijdlijn van Operation Sicily geeft een gedetailleerd beeld van wat het managen van een Siciliaanse renovatie in de praktijk inhoudt.
Arbeidskosten liggen op Sicilië lager dan in Toscane, soms flink. Geschoolde Siciliaanse steenhouwers, timmerlieden en stukadoors zijn uitstekend, en de traditie van werken met traditionele materialen leeft nog volop. De juiste mensen vinden vraagt lokale kennis, en het netwerk van Engelstalige tussenpersonen is dunner dan in Toscane. Het voordeel: de renovatiekosten per vierkante meter zijn op Sicilië echt lager, en het budget dat vrijkomt door een lagere aankoopprijs reikt verder in het werk. Een vergelijkbaar restauratieproject in het beste deel van Toscane kan 40% tot 60% meer kosten dan hetzelfde in West-Sicilië, als je arbeid en materiaal samen bekijkt.
Voor iemand die nog nooit in Italië heeft gerenoveerd, vermindert de beter ontwikkelde Engelstalige infrastructuur van Toscane de aanvankelijke wrijving. Voor iemand die bereid is tijd te steken in het opbouwen van lokale contacten en die verder vooruit plant, levert de Siciliaanse renovatiekans meer ruimte, meer karakter en meer potentieel op per uitgegeven pond.
Wat ik had willen weten voordat ik op Sicilië kocht behandelt de renovatiecontext naast het koopproces en is het nuttigste beginpunt voor iedereen die de Siciliaanse route serieus overweegt.
Toerisme en ontdekking: de meest bezochte plattelandsregio van Europa tegenover het onontdekte alternatief
Toscane is naar de meeste maatstaven de meest bezochte plattelandsregio van Europa. De Val d'Orcia en de Chianti-streek trekken jaarlijks miljoenen bezoekers, een aantal dat ENIT, het Italiaanse nationale bureau voor toerisme, steevast rapporteert als een van de hoogste voor welke plattelandsbestemming in Italië ook. De beroemdste uitzichtpunten (de cipressenlaan bij La Foce, het uitzicht vanuit Pienza over het Orcia-dal, de straten van San Gimignano in het ochtendlicht) worden voortdurend gefotografeerd en gedeeld. Over de belangrijkste Toscaanse wijnroutes rijdt in de hoogzomer een continue stroom huurauto’s en touringcars. Montalcino, met misschien 5.000 vaste inwoners, heeft meerdere restaurants met een Michelinster en hotelkamers van € 400 per nacht.
Dit toerisme heeft twee gezichten. Het houdt de plaatselijke economie draaiende, houdt voorzieningen en restaurants open en zorgt ervoor dat zelfs relatief afgelegen delen van Toscane betere voorzieningen hebben dan hun vaste bevolking alleen zou kunnen dragen. De wijndomeinen, de hotels, de trattoria’s: ze bestaan allemaal deels dankzij internationale bezoekers, en daar profiteren bewoners en huiseigenaren evengoed van.
Maar het betekent ook dat veel dorpen in het beste deel van Toscane zijn veranderd in plekken die deels voor bezoekers bestaan in plaats van voor de mensen die er echt wonen. De plaatselijke kruidenier heeft vaak plaatsgemaakt voor een winkel die dure keramiek aan toeristen verkoopt. Het restaurant waar de bewoners aten, is vervangen door een dat vooral het huurautocircuit bedient. De huizenprijzen in de meest bezochte gebieden weerspiegelen het potentiële inkomen uit vakantieverhuur evenzeer als de onderliggende kosten van grond en bouw. Wie in Chianti of de Val d'Orcia koopt, koopt zich in een landschap dat in sommige opzichten al lange tijd is geregisseerd voor de internationale verbeelding.
West-Sicilië is echt anders. De kusten van Trapani en Agrigento trekken bezoekers, vooral naar specifieke plekken zoals de zoutpannen bij Marsala, de tempels van Selinunte en Segesta en het strand van San Vito Lo Capo. Maar het omringende platteland, de landelijke stadjes en het agrarische landschap blijven plekken waar het gewone Siciliaanse leven doorgaat zonder toeristische druk. De markt in Mazara del Vallo op donderdagochtend is er niet voor bezoekers. De vissersboten die ’s avonds uitvaren, zijn geen voorstelling. De stadjes hebben hun eigen ritme, los van internationale aandacht.
Dit gevoel van echte ontdekking is een deel van wat West-Sicilië zo aantrekkelijk maakt voor het soort koper dat ergens wil zijn, en niet ergens die voor hem is verpakt. Het zal niet eeuwig duren. De combinatie van lage prijzen, Italiaanse cultuur, buitengewoon eten en een mediterraan klimaat zal uiteindelijk de aandacht trekken die ze verdient, en als dat gebeurt, gaan de prijzen bewegen. Op dit moment voelt het nog als een plek die je zelf hebt gevonden, en niet als een plek waar je de massa naartoe bent gevolgd.
Meer over het specifieke karakter van de streek vind je op de pagina over Mazara del Vallo, als je West-Sicilië in meer praktisch detail wilt begrijpen.
De gemeenschap vergeleken: tussen wie je echt komt te wonen
Chiantishire is een echt verschijnsel en niet alleen een journalistieke overdrijving. De Britse expatgemeenschap in de Chianti-streek van Toscane bestaat al tientallen jaren en is groot genoeg om haar eigen sociale infrastructuur te hebben: Engelstalige clubs, WhatsApp-groepen, aanbevolen vaklui, een betrouwbaar netwerk van mensen die al hebben gedaan wat jij probeert te doen en je kunnen vertellen hoe het ging. Amerikanen, Duitsers, Scandinaviërs en Australiërs hebben zich in de loop der jaren bij deze gemeenschap gevoegd, en het resultaat is een internationale aanwezigheid die goed gevestigd is en voor veel kopers geruststellend.
Florence zelf heeft een grote Engelstalige gemeenschap, internationale scholen, Amerikaanse en Britse culturele instituten en een lange traditie in het aantrekken van Engelstalige inwoners die teruggaat tot de Grand Tour. Als je in of bij Florence woont, is de infrastructuur voor een internationaal leven in Italië er waarschijnlijk beter dan waar ook buiten Rome of Milaan.
De keerzijde is dezelfde als bij elke gevestigde expatgemeenschap: het kan een afgesloten sociale wereld worden die je afschermt van het land waar je naartoe bent verhuisd. De klassieke Chiantishire-ervaring, zoals die is beschreven, draait om een sociaal leven dat grotendeels in het Engels verloopt, met andere mensen die vergelijkbare keuzes hebben gemaakt. Dat is niet verkeerd, maar het is niet hetzelfde als echt in Italië wonen.
Sicilië heeft een veel kleinere en meer verspreide internationale aanwezigheid. Er zijn buitenlandse kopers in de omgeving van Ragusa en Modica, een kleine gemeenschap van creatieve professionals in Palermo en hier en daar groepjes rond specifieke plaatsen in het oosten. Specifiek in West-Sicilië is de internationale gemeenschap minimaal. Wat je in plaats daarvan vindt, zijn Sicilianen: gericht op familie, trots op hun cultuur, in het begin vaak terughoudend tegenover buitenstaanders, maar echt hartelijk als er eenmaal een band is.
Het Siciliaanse karakter verschilt van de rest van Italië op manieren die tijd vragen om te begrijpen, en die West-Sicilië tot een aantrekkelijke plek maken om op termijn een leven op te bouwen. De visserijcultuur rond Mazara del Vallo, de landbouwtradities van het Belice-dal, de specifiek Siciliaanse invulling van het Italiaanse dagelijks leven: dat leer je van de mensen die er altijd al waren, niet van een Facebookgroep voor expats.
Voor iedereen die de waarschuwingssignalen bij het kopen van een huis op Sicilië leest: de plaatselijke gemeenschap begrijpen is een van de nuttigste vormen van onderzoek die je kunt doen voordat je je aan een bepaalde streek vastlegt. Een goede geometra en betrouwbare lokale contacten zijn op Sicilië belangrijker dan in Toscane, juist omdat de formele Engelstalige infrastructuur minder ontwikkeld is.
Sicilië of Toscane voor verschillende kopers: wie moet wat kiezen?
Toscane is het juiste antwoord voor een bepaald soort koper, en het heeft geen zin om anders te doen.
Als de Toscaanse droom echt de droom is (de wijncultuur, het specifieke landschap van cipressen en glooiende kleiheuvels, de Florentijnse kunst en architectuur, de gevestigde eettradities van juist die regio), dan is Sicilië geen vervanging. De landschappen zijn totaal verschillend, het eten is anders, de cultuur is anders. Op Sicilië kopen omdat Toscane te duur is en hopen dat het als Toscane voelt, is een denkfout die meestal teleurgestelde kopers oplevert.
Toscane past ook bij kopers die Engelstalige infrastructuur nodig hebben rond het kopen en renoveren, die vanaf dag één deel willen zijn van een gevestigde expatgemeenschap, die voorrang geven aan toegang tot zorg en voorzieningen waarvoor je geen Italiaans nodig hebt, en die van plan zijn met hun woning inkomsten uit vakantieverhuur te halen in een markt met veel vraag. Toscaanse boerderijen met zwembad op goede locaties leveren sterke rendementen op korte termijn verhuur op, juist vanwege de toeristische vraag die ook de prijs opdrijft.
Sicilië is de betere keuze bij een ander stel prioriteiten. Als de Italiaanse droom draait om cultuur, eten en geschiedenis in het algemeen, en niet specifiek om Toscaanse cultuur, eten en geschiedenis, dan biedt Sicilië dat allemaal tegen een prijsniveau dat Toscane achter zich heeft gelaten. Als de renovatie juist de trekpleister is in plaats van een obstakel dat je zo klein mogelijk wilt houden, heeft West-Sicilië ruw materiaal tegen prijzen waarmee je echt in het werk kunt investeren, zonder dat het grootste deel van het budget opgaat aan de aankoop van grond en gebouw. Als je in een markt wilt zitten die de internationale vraag nog niet volledig in de prijs heeft verwerkt, zijn de argumenten voor Sicilië nu sterk, op een manier die over tien jaar waarschijnlijk niet meer opgaat.
Sicilië is ook de betere keuze voor iedereen die van plan is er buiten de zomer veel tijd door te brengen. De warmere winters, de lagere vaste lasten, de nabijheid van echt uitzonderlijk eten en ingrediënten tegen alledaagse prijzen: samen leveren ze een kwaliteit van het dagelijks leven op die Toscane in de zomer evenaart, maar over het hele jaar niet. Voor langdurig wonen in plaats van vakantiegebruik is het verschil in klimaat en dagelijkse kosten aanzienlijk.
Het onderdeel volg de reis (Engels) van de site laat zien hoe de Siciliaanse keuze er in de praktijk uitziet, en dat is een nuttiger referentie dan welke geschreven vergelijking ook als je het serieus overweegt. En de Sicilië-reisgids behandelt het eiland zo gedetailleerd dat iedereen van algemene interesse naar een echte afweging zou moeten kunnen komen.
Weeg je een specifiek budget af tegen een specifiek type woning en wil je doordenken welke regio je meer geeft van wat je echt zoekt, dan is de contactpagina de beste plek om dat gesprek te beginnen.
Had je iets aan deze vergelijking, dan vind je op de blog een hele reeks artikelen over het Siciliaanse koopproces, de realiteit van renoveren en het leven in West-Sicilië, die samen een veel vollediger beeld geven dan één artikel kan. De vraag Sicilië of Toscane is vaak degene die de deur opent om serieus naar het eiland te kijken, en voor veel kopers die verwachten overtuigd te worden, komt die overtuiging uiteindelijk van het eiland zelf en niet van iets wat erover is geschreven.
Veelgestelde vragen: Sicilië of Toscane
Is vastgoed op Sicilië echt drie tot vijf keer goedkoper dan in Toscane?
In de streken die de meeste mensen bedoelen als ze Toscane zeggen (Chianti, Val d'Orcia, Montalcino, Cortona): ja. Een gerestaureerde boerderij met grond en zwembad in het beste deel van Toscane begint bij € 600.000 tot € 800.000 voor iets bescheidens. Een vergelijkbaar huis in West-Sicilië kost € 150.000 tot € 300.000. Zelfs als je corrigeert voor locatie en renovatieniveau, is het verschil groot en consistent. In de minder bekende delen van Toscane wordt het verschil wat kleiner, maar het verdwijnt niet.
Wat is het belangrijkste klimaatverschil tussen Sicilië en Toscane?
Toscane heeft echte winters: in januari ligt de temperatuur in de Chianti-streek gemiddeld tussen 2 en 7 graden Celsius en kan die ’s nachts onder nul zakken. De kustgebieden van Sicilië halen in januari gemiddeld 12 tot 16 graden Celsius. In de zomer is het op Sicilië heter (38 tot 42 graden in het binnenland in juli tegenover 30 tot 35 graden in het Toscaanse binnenland). Wie van plan is zijn woning het hele jaar te gebruiken, zal Sicilië in de koudere maanden een stuk aangenamer vinden.
Welke regio heeft beter eten, Sicilië of Toscane?
Beide zijn uitzonderlijk, en geen van beide is objectief beter. Toscane is gebouwd op rundvlees, wild, bonen, truffels en de grote rode wijnen. Sicilië is gevormd door Arabische, Normandische, Griekse en Spaanse invloeden, met een karakter van kust en zeevruchten dat het grotendeels door land omsloten binnenland van Toscane niet heeft. De Siciliaanse streetfoodcultuur, de traditie van gebak en de vis en zeevruchten zijn echt anders dan alles in Toscane. Het eerlijke antwoord is dat ze verschillende genoegens bieden op een even hoog niveau.
Is het makkelijker om een huis te renoveren in Toscane of op Sicilië?
Toscane is makkelijker wat betreft de Engelstalige infrastructuur rond het proces: Engelstalige architecten, projectmanagers en adviseurs die regelmatig met internationale kopers werken, zijn er goed ingeburgerd. Op Sicilië is die infrastructuur dunner en ben je meer afhankelijk van lokale Italiaanse contacten. De arbeidskosten liggen op Sicilië lager, waardoor het renovatiebudget verder reikt zodra je het juiste team hebt. De eisen rond ruimtelijke ordening en erfgoed van de Soprintendenza gelden in beide regio’s onder hetzelfde Italiaanse nationale kader.
Hoe goed zijn Sicilië en Toscane bereikbaar voor bezoekers uit het VK?
Toscane wordt bediend door verschillende luchthavens: Florence, Pisa en Rome Fiumicino hebben allemaal rechtstreekse vluchten vanuit het VK. Sicilië wordt bediend door Palermo en Catania (de grote knooppunten) en door Trapani, dat rechtstreekse Ryanair-verbindingen heeft met Britse luchthavens, handig voor iedereen die in West-Sicilië woont. De rit naar een landelijke woning na de landing is in beide regio’s doorgaans één tot twee uur.
Is er een gevestigde Britse expatgemeenschap op Sicilië?
Niet zoals in Toscane. De Chianti-streek heeft een grote, al lang bestaande Britse expatgemeenschap met haar eigen sociale infrastructuur. Op Sicilië is de internationale gemeenschap verspreid en veel kleiner, vooral in West-Sicilië. De meeste buitenlandse inwoners van Sicilië integreren veel sterker in het Italiaanse leven, wat sommige kopers als een voordeel zien en andere als een drempel.
Hoe verloopt het koopproces in Toscane vergeleken met Sicilië?
Het juridische proces is identiek: beide regio’s gebruiken hetzelfde Italiaanse aankoopsysteem via de notaio, hetzelfde voorlopige koopcontract (compromesso) en dezelfde nationale eisen voor onderzoek vooraf. In Toscane is er in elke fase meer Engelstalige ondersteuning beschikbaar. Op Sicilië ben je meer aangewezen op Italiaanssprekende professionals, en het onderzoek naar oudere landelijke woningen met een ingewikkelde eigendomsgeschiedenis kan grondiger speurwerk vragen.
Kan ik met een Siciliaanse woning inkomsten uit vakantieverhuur halen zoals in Toscane?
Ja, al is de gevestigde verhuurmarkt op Sicilië kleiner dan in Toscane en geconcentreerd in andere gebieden. De omgeving van Taormina en Siracusa in Oost-Sicilië kent een sterke vraag naar vakantieverhuur. West-Sicilië heeft een markt in ontwikkeling, vooral voor goed gerestaureerde woningen bij de kust. De verhuurrendementen in Toscane zijn deels sterk door de omvang van de vraag en de gevestigde boekingsinfrastructuur; Sicilië groeit naar die positie toe, maar is er nog niet.
Wat zijn de belangrijkste risico’s van kopen in West-Sicilië vergeleken met Toscane?
De belangrijkste extra risico’s op Sicilië ten opzichte van Toscane zijn: ingewikkeldere eigendomsgeschiedenissen bij oudere landelijke woningen (vooral die over meerdere generaties binnen een familie zijn geërfd), minder ontwikkelde Engelstalige professionele infrastructuur rond de aankoop, meer moeite om betrouwbare vaklui te vinden zonder gevestigde lokale contacten, en een minder liquide markt bij doorverkoop. Geen van deze punten is uniek voor Sicilië (Toscane heeft van elk zijn eigen versie), maar ze worden minder goed opgevangen door bestaande expatinfrastructuur en vragen meer voorwerk om te beheersen.
Gaat de Siciliaanse woningmarkt stijgen zoals de Toscaanse markt deed?
Niemand kan een woningmarkt met zekerheid voorspellen, maar de structurele omstandigheden die aan de prijsstijging in Toscane voorafgingen (lage basisprijzen, uitzonderlijke levenskwaliteit, groeiende internationale bekendheid, een aantrekkelijk klimaat, een sterke eet- en wijncultuur) zijn allemaal aanwezig in West-Sicilië. Het ontbrekende element in de tijdlijn van Toscane was ook internationale zichtbaarheid in het Engels, en die groeit nu voor Sicilië via kanalen als YouTube en sociale media. Of dat zich vertaalt in een vergelijkbaar verloop over een vergelijkbare periode, is onbekend, maar de fundamenten wijzen dezelfde kant op.
Hoe verschilt de taalsituatie tussen de twee regio’s?
Buiten toeristische contexten heb je in beide regio’s Italiaans nodig om het dagelijks leven goed te laten verlopen. In Toscane spreken door de grote expatgemeenschap echter veel makelaars, architecten, accountants en zorgverleners Engels, en is een werkbare beginperiode helemaal in het Engels beter haalbaar. In West-Sicilië is de beheersing van het Engels buiten bedrijven die op toeristen gericht zijn laag, en voor het dagelijkse contact met bouwers, de comune en lokale voorzieningen heb je Italiaans of betrouwbare lokale contacten nodig. Qua taal is Sicilië de omgeving waarin je er het meest in ondergedompeld wordt.
Hoe is de wijn op Sicilië vergeleken met Toscane?
Toscane heeft de grotere wereldwijde reputatie: Chianti Classico, Brunello di Montalcino en Vino Nobile di Montepulciano zijn Italiaanse referentiewijnen met sterke internationale erkenning en navenant hoge prijzen. Siciliaanse wijnen, vooral Nero d'Avola, Etna rosso en de witte wijnen uit de omgeving van Marsala, zijn de afgelopen twintig jaar flink verbeterd in kwaliteit en erkenning. De eerlijke inschatting is dat serieuze Siciliaanse wijn qua kwaliteit vergelijkbaar is met serieuze Toscaanse wijn, tegen een duidelijk lagere prijs, wat de dagelijkse wijn op Sicilië uitzonderlijk goede waar voor je geld maakt.
Hoe zit het met de onroerendgoedbelasting op Sicilië en in Toscane?
Onroerendgoedbelasting wordt in Italië bij nationale wet geregeld en geldt in beide regio’s op dezelfde manier. De belangrijkste jaarlijkse belasting is de IMU (Imposta Municipale Propria), die op tweede woningen wordt geheven tegen tarieven die elke comune binnen nationale grenzen vaststelt, doorgaans 0,76% tot 1,06% van de kadastrale waarde. Op een hoofdverblijf is de IMU niet van toepassing. TASI en TARI (afval en lokale voorzieningen) gelden in beide regio’s. Er is geen structureel belastingvoordeel van de ene regio ten opzichte van de andere.
Zijn er renovatiesubsidies of andere regelingen beschikbaar op Sicilië?
Italië heeft verschillende stimuleringsregelingen voor woningrenovatie gehad, waaronder de Superbonus (een belastingkrediet van 110% voor in aanmerking komende verbeteringen op het gebied van energiezuinigheid en aardbevingsbestendigheid), al zijn de voorwaarden van deze regeling vanaf 2023 flink gewijzigd en moet je de huidige toepasbaarheid laten nagaan door een gekwalificeerde Italiaanse commercialista. Sicilië biedt als regio geen extra renovatiesubsidies bovenop het nationale kader, al hebben sommige comuni specifieke lokale programma’s voor het restaureren van verlaten gebouwen. Controleer altijd wat er actueel beschikbaar is voordat je aankoopbeslissingen baseert op de beschikbaarheid van regelingen.
Wie kan het beste op Sicilië kopen in plaats van in Toscane?
Kopers met een echte interesse in specifiek de Siciliaanse cultuur, keuken en geschiedenis in plaats van het Toscaanse archetype; kopers die maximale waarde zoeken in een renovatieproject waarbij het budget zowel de aankoop als flink wat werk moet dekken; kopers die van plan zijn buiten de zomer veel tijd in Italië door te brengen en het hele jaar door een aangenaam klimaat willen; kopers met een lange beleggingshorizon die vroeg in een markt willen zitten in plaats van de meerprijs te betalen voor een markt die al ontdekt is; en kopers die bereid zijn Italiaans te leren en in het plaatselijke leven te integreren in plaats van te leunen op een Engelstalige expatgemeenschap. Voor iedereen die meerdere van die vakjes aanvinkt, eindigt de vergelijking zelden in het voordeel van Toscane.
Volg de reis van Operation Sicily op YouTube, Instagram, Facebook en Pinterest.
Je volgende stap





